සිහින දනව්ව

තවත් එක් යෞවනයෙක්ගේ සටහන

Posts Tagged ‘teen love

අයියෝ ක්ෂිතිජ ඔයත් ! …………..

with one comment

කෙනෙක් පලමු වතාවට ගැණු ලමයෙකුට ආදරය ප්‍රකාශ කරන මොහොත ඒ පුද්ගලයාට සමහර විට දෙන්නාටම ඉතාමත් සුවිශේෂි අවස්ථාවක්. මාස ගණනාවක් සමහරවිට අවුරුදු ගණනාවක් යම් කෙනෙකු ගැන හිතේ  අදහසක් තියන් ඉදලා ඒක වචනවලට හරවලා ප්‍රකාශ කරනවා කියන එකත් ලේසි වැඩක් නෙමේ.

කාලෙකට පස්සේ ලියන්න හිතුන බ්ලොග් සටහන අද ක්ෂිතජ ලියන්නේ ක්ෂිතිජගේම අත් දැකීමක් ගැනයි.ක්සිතිජ උසස් පෙල කරන  කාලයේ තමා මේ සිද්ධිය වුනේ.ක්ෂිතිජ ඉගෙන ගත්ත පාසලෙන් සමාන්‍ය පෙලට ඒ අකුරු දහයක් ගත්ත ලමයි ටික පේරදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ තිබුන වැඩමුලුවකට එක්කන් ගියා.ඉතින්  මේකටත් ක්ෂිතිජත් , නාලිනිත් (ඒක තමා ක්ෂිතිජගේ හිත්ගත් තැනත්තියගේ නම ) ගියා . එහිදි ඇතිවෙච්ච මිතුදම හුගක් දුර දිග ගියා.

ටික කාලයක් යද්දී (කිව්වට මාස දෙක තුනක් ) ක්ෂිතිජත්  නාලිනිත් එක්ක කතාබහ කරන්න   පටන් ගත්තා . ඔහොම ටික කාලයක් ගියා ක්ෂිතිජට ඕන වුනා නාලිනිගේ පින්තුරයක් ගන්න ඉතින් මේකට ක්ෂිතිජ ගැහුව ප්ලැන් එකතමා මුලු ඉස්කෝලෙම ලමයින්ට  පාසල් හැදුනුම්පත් අලබා දෙන්න ඕනේ කියාලා ක්ෂිතිජගේ පාසල් ව්‍යාපෘතිය ලියලා අන්තිමට ක්‍රියාත්මක කරා (කෝමද ටිකිරි මොලේ ). ඉතින් ඒහෙම කරලා කෝමෙන කෝමෙන් හරි ගැනු ලමයාව ෆිට් කරගත්තා.දැන් ක්ෂිතිජ ගැනු ලමයා යන එන පංති යනවා හොදට පාඩම් කරනවා .ආ දිනපොතකුත් ලියනවා , ක්ෂිතිජගේ නගාටත් වැඩේ මීටර් නගාත් දැන් පුල් සපොර්ට් එකලු.

දැන් ඉතින් අවුරුද්දක් විතර ඒකා පාක්ෂික ආදරය නැගලා යනවා . විභාගවල ලකුණු එහෙම සිග්‍රයෙන් ශුන්‍ය කරා ලංවෙනවා.ක්ෂිතිජට තේරුණා මෙහෙම දිගටම ගියොත් අනාගතයක් නෑ කියලා . ඕන මගුලක් වෙන්න ආදරය ප්‍රකාශ කරන්න ඔනේ කියලා .

ඔන්න ඉතින් ක්ෂිතිජගේ බෙස්ට් ෆ්‍රෙඩා තමා ක්ෂිතිජගේ නංගි . (අම්මා තමා අංක එක ).ඔන්න ඉතින් දවස් දෙක තුනක් විතර නගා ගෙන උපදෙස් අරන් චොකලට් එකකුයි පොඩි පොඩි තැගි වගයකුත් අරන් ක්ශිතිජ ගියා ඉස්කොලේ ( ගියේ ඉගෙන ගන්න ) ක්ෂිතිජ ඉතින් බඩු භාණ්ඩ ආරක්ෂාව සදහා ශිෂ්‍ය නායක කාමරයේ තියලා ගියේ (ක්ෂිතිජ ඒ වෙනකොට ශිෂ්‍ය නායකයෙක් ) . එනකොට චොකලට එකට බඩු බනිස් , දැන් ඉතින් මොකද කරන්නේ ඊලග දවසෙත් ( ඒ කියන්නේ මීට අවුරුදු හතරරකට පහකට කලින් අද වගේ දවසක ) ක්ෂිතිජ ආයිත් ගියා මේ පාරනම් අමතර අරක්ෂාව පැත්තක තියලා

ක්ෂිතිජ ගාවම තැගි ටික තියා ගත්තා.කෝමෙන් කෝමෙන් හරි එදා ඉස්කොලෙන් පස්සේ ගැනු ලම්යාව හම්බ වෙන්න ගියා. ගැනු ලමයාව පැත්තකට කතා කරලා ඔන්න ආදරය ප්‍රකාෂ කරන්නයි ක්ෂිතිජ හදන්නේ.මලකෙලියයි මොනවත් ඔලුවට එන්නේ නෑ ඒ මදිවට හාර්ට් ඇටැක් එකක් එන්න වගේ පපුව ගැහෙනවා . අන්තිමට වටින් පිටීන් ගිහින් විනාධි පහක් විතර තටමලා ආදරය ප්‍රකාශ කරා කියමුකෝ.

නාලිනිගේ උත්තරය වුණේ “අයියෝ ක්ෂිතිජ ඔයත් ! ” .ඔන්න එච්චරයි ක්ෂිතිජට මතක. ක්ෂිත්ජ ඊට පස්සේ වුණ දේ මතක් කරන්න තාමත් හදනවා .

Advertisements

Written by ක්ෂිතිජ විජේමාන්න | විත්ති

2012 පෙබරවාරි 16 at පෙ.ව. 6:29

සදනී

with 4 comments

සදනී , අද මම ඔයාව දැක්කා,ඔයත් මාව දැක්කා.අපි දෙන්නා නොහදුන වුන් වගේ දෙපැත්තට ගියා.සමහරවිට ඔයා මාව දකින්නේ නැතුව ඇති ඒත් මම ඔයාව දැක්කා.ඒත් මට ඔයා එක්ක කතා කරන්න , අඩුම ගානේ හිනාහෙන්නවත් බැරි වුණා සමහරවිට ඒ මගේ උද්දච්ච කම හින්දා නිසා වෙන්න ඇති කියලා ඔයා හිතනවා ඇති.ඇත්තෙන්ම මම දන්නේ නැ ඇයි මට ඔයත් එක්ක හිනා වෙන්න බැරි ඇයි කියලා මේ අවුරුදු පහට අපි දෙන්නා කොච්චර මූණට මූණ හම්බ වෙලා ඇතිද ? කොච්චර සැරයක් අහක බලන් යන්න ඇත්ද ?

ඇයි අපිට මීට අවුරුදු පහකට කලින් හිටියා වගේ හිනා වෙලා ඉන්න බැරි.සමහරවිට ඔයා ඇත්ත සිද්ධිය දන්නේ නැතුව ඇති.මම ඔයාව මුලින්ම දැක්කේ ඉස්කෝලේදී ඔයාගේ පන්තියට පොතක් දෙන්න ආපු වෙලාවේදීයි.මතකද ? ඔයාගේ පංතියේ හිටියා මගේ ගැන්සිය.උන් ගැනත් මම ඔයාට කියන්න ඕනේ හැබැයි පස්සේ.එදා මම ඔයාව දැක්ක ගමන් මට වෙච්ච දේ අදටත් මට පැහිදිලි කරන්න බැ.ඔයා ගැන හිත හිතා මම මාර ගේමක් දීලා ඔයාගේ පොටෝ එකක් කෝම හරි හොයා ගත්තා.ඒක පර්ස් එකේ දාගෙන හැම තැනම මම අරන් ගියා.රැට පොඩි එකෙක් වගේ ලග තියන් නිදා ගත්තේ.මම දැක්ක හීන ගැන පොතක් වුනත් ලියන්න පුලුවන්.මට ඔයා ගැන තිබ්බේ අහිංසක ආදරයක් සදනී , ඒක ඒක පාර්ශික වුනත් හරිම සුන්දරයි.දවසට පැයක් දෙකක් නෙමේ මුලු දවසම මම හිතුවේ ඔයා ගැන.මගේ සිහින ලෝකය කඩන් වැටෙන්න පටන් ගත්තේ දවසක් මගේ පර්ස් එක යාලුවෙක් බැලුවට පස්සේ එයා මුලු ඉස්කෝලෙටම මේ ගැන කියලා තිබුනා.මුලු සෙක්ෂන් එකටම ඒදායින් පස්සේ ඔයා ගැන මගේ හිතේ තිබ්බ හැගිම් රහසක් වුනේ නැ.ඊට පස්සේ තමා මම ඔයාත් එක්ක පොඩ්ඩක් කතා කරන්නත් ආශ්‍රය කරන්න පටන් ගත්තේ මතකද දවල් ඉන්ටර්වල් එකේදි මම ඔයාගේ පන්තියට එනවා ඇවිල්ලා කොල්ලෝ එක්ක කතා කර කර ඉන්නවා,උදේට ගුඩ් මොර්නින් කියන්න පංතිය ගාවට ඇවිත් බලන් ඉන්නවා.

ඔයත් එක්ක විනඩියක් හරි ඉන්න ඔනේ හින්දා මම කරපු දෙවල් මතකද ? ඒ කාලේ තමා මම සතුටෙන්ම හිටිය කාලේ.මම ඒ දවස්වල මාගේ යාලුවන් කියලා හිතා හිටිය සමහර උන් මාව විහිලුවකට ගත්තා සදනි.

එදා ඔයා මම ගැන කෙමිස්ට්‍රී පන්තියේදි අහලා තිබ්බා.ඒක මට එදාම රෑ යාලුවෙක් කියුවා එදා රැ මට නින්ද ගියේ නැ.කෝම හරි මම ඔයාගෙන් යාලු වෙන්න අහන්න ඕනේ කියලා ඔයාව හම්බ වෙන්න දවස් ගානක්ම ආවා.දවසක් මම ඔයාට දෙන්න චොකලට් එකක් අරන් ඇවිත් හංගලා තිබ්බා ඒත් මේ කාලකණ්නි කොල්ලෝ ටික ඒක හොරෙන් අරන් කාල තිබ්බා අන්තිමට හිස් පෙට්ටිය බැග් එකට දාල තිබ්බා.එදා උන්ව මරන්න තරම් තරහක් තිබ්බත් අද මට ඒ ගැන දුකක් නැ.ඒ උන්ගේ හැටි අනිත් උන්ගේ හැගිම් තෙරුම් ගන්න තරම් හිතන්න හැකියාවක් උන්ට එදා තිබුනේ නැ.

ඊට පස්ස දවසේ මම ඔයාට පොඩි තැග්ගකුත් අරන් ආවා ඒ වැලන්ටයින් ඩේ එක පහු වෙලා දවස් දෙක තුනක් ඇති.මම ඔයාව හම්බ උනේ ඉස්කෝලෙන් පස්සේ එතකොට මගේ තවත් යාලුවෙක් එතන හිටියා මම දැනන් හිටියේ නැ ඒ ගැන මොනවත් ඔයත් එක්ක යාලු වෙන්න ඌත් මට උදව් කරන්නම් කියලා කිව්ව එකෙක්.ඔයාට මම පැත්තකට අඩ ගහන් ගිහින් මෙහෙම ඇහුව්වා

.”සදනි මට ඔයාට කියන්න දෙයක් තියෙනවා “

එතකොට ඔයා කිව්වා “අයියෝ ඔයත් “

රැ තිස්සේ නිදි මාරාගෙන් පුරුදු වුනත් මට ඔයා ඉස්සරහා මොනවත් කියා ගන්න බැරි වුණා සදනී.මගේ පපුව පිපිරෙන්න තරම් වගේ.

මට කියා ගන්න පුලුවන් උනේ “මම ඔයාට අදරෙයි” කියලා විතරයි.

ඊට පස්සේ වෙච්ච දේ අදටත් මට අමතකයි.මට මතක මම  කාටද  මොකක්ද කියලා පයින්ම ගෙදර ගිය බව විතරයි.ගෙදර ගිහින් මම දවසම ඇඩුවා ඒ සුමානෙම මම කැවද නැන්ද කියලවාත් මට මතක නෑ.ඊලග සදුදා ඔයාට මම දුන්න තැග්ග ආපහු එවලා තිබ්බා.ඒ එක්කම ඔයා ඔයාගේ කාමර සගයාත් ගෙදරින් යවලා තිබ්බා.ඒ වැරැද්ද නිවැරදි කරන්න තරම් මම මානසිකත්වයක් හිටියේ නැ.ඔයා මට අකමැති වුනේ මගේ පෙනුම හින්දද ?

මෙච්චර කාලයක් ආශ්‍රයකරලා ඔයා මාව අදුන ගත්තේ නැද්ද ?

යාලුවෝ කිව්ව විදියට මම ඔයා ගැන හිතුවේ නැ.ඒත් අන්තිමට මට ඔයාගේ හිත ගන්න උදව් කරනවා වෙනුවට මාව නොමග යැව්වා ඔයා ගැන බොරු කියලා.මම භාහිරින් ලස්සන නැති වුණත් මම ඔයාට කරපු ආදරය ලස්සනයි පිවිතුරුයි.කොහොමත් කට්ටිය මගෙ පෙනුම විහිලුවකට අරගත්තා අනාගතයේදී අරගනිවී. මම යනකම් ඉදලා මට පිටිපස්සෙන් හිනා වෙන ලෝකෙක මම හිතුවේ ඔයා විතරයි මාව තෙරුම් ගත්තේ කියලා.ඊට පස්සේ මට කොල්ලෝ කොච්චර විහිලු කලාද ? මම එදාත් ඒවා ගනන් ගත්තේ නැ අදත් ඒවා ගනන් ගන්නේ නැ.නමුත් මම කැමති නෑ විහිලුවක් වෙන්න.මමත් හැගීම තියෙන කොල්ලෙක්.

එක බත් පත බෙදාගෙන මම මැරෙන්න වුනත් හිටිය උන් මාව තනිකලා මට දොහී වුනා.අඩනකොට මට ලෙන්සුවක්වත් දෙන්න එකෙක් හිටියේ නැ.මම වැටිලා හිටිය තත්ත්වේ දැකලා උන් හිනා වුනා.ඔයාගේ පින්තුරය මම ඔයා එව්ව එක්කෙනාට දුන්නේ තව ප්‍රශ්ණ ඕනේ නැති හින්දා.එයා ඇවිත් ඔයාට මොනවා කිව්වද දන්නේ නැ.ඒත් මම දන්නවා ඔයා අහිතක් හිතන්නේ නැති බව.මම කවුරුත් නොහදුන අදුරු ආගධයක මම තනි වුණා අන්තිමට මට එලිය වෙලා පාර කියා දුන්නේ මගේ රත්තරන් අම්මා.වචනයෙන් මොනවත් කිව්වේ නැති වුනත් මගේ අම්මා මමත් එක්ක මම විදපු දුක වින්දා කියලා මම දන්නවා.

සදනී මම ඔයාට මොනවා හරි කරානම් මට සමාවන්න.මීට පස්සේ මම ඔයාව පාරෙදී දැක්කම හිනා වෙන්නම් , මමත් එක්ක වචනයක්වත් කතා නොකර යන්න එපා.ඒ කාලේ අපි කරපු දේවල් අතීතය. දැන් අපි ඉන්නේ වර්තමානයේ.මම ඔයත් එක්ක තරහ නෑ ඔයා මමත් එක්ක තරහද ?

 

 

සත්‍ය සිදුවීමක් පාදක කොට ගත්තකි

සදනී – ඊලගට බලාපොරොත්තු වන්න

with 4 comments

සදනී , අද මම ඔයාව දැක්කා,ඔයත් මාව දැක්කා.අපි දෙන්නා නොහදුන වුන් වගේ දෙපැත්තට ගියා.සමහරවිට ඔයා මාව දකින්නේ නැතුව ඇති ඒත් මම ඔයාව දැක්කා.ඒත් මට ඔයා එක්ක කතා කරන්න , අඩුම ගානේ හිනාහෙන්නවත් බැරි වුණා සමහරවිට ඒ මගේ උද්දච්ච කම හින්දා නිසා වෙන්න ඇති කියලා ඔයා හිතනවා ඇති.ඇත්තෙන්ම මම දන්නේ නැ ඇයි මට ඔයත් එක්ක හිනා වෙන්න බැරි ඇයි කියලා මේ අවුරුදු පහට අපි දෙන්නා කොච්චර මූණට මූණ හම්බ වෙලා ඇතිද ? කොච්චර සැරයක් අහක බලන් යන්න ඇත්ද ?